Algemene informatie kinderfluisteraar
Robert de Klerk over het begrip "Kinderfluisteraar":
“Ik gebruik het woord 'kinderfluisteraar' met enige schroom. Het is weliswaar een handig 'etiket', omdat de meeste bezoekers van deze website wel zo'n beetje weten wat ermee bedoeld wordt. Maar het laatste wat ik wil is een sfeer van zweverigheid, sensatie en bijzonderheid.
Ik doe niet aan valse bescheidenheid over mijn intuïtieve kwaliteiten. En ik sta voor mijn werk. Maar als vader weet ik zelf maar al te goed hoe ingewikkeld de dagelijkse opvoedpraktijk soms is. Ik heb de 'spirituele waarheid' over opvoeding beslist niet in pacht, en heb mijn eigen lessen als ouder net zo goed te leren als ieder ander.
Werkterrein
Als kinderfluisteraar - om het woord dan toch maar te gebruiken - stel ik mijn intuïtieve kwaliteiten in dienst van ouders/opvoeders die antwoorden zoeken op vragen over hun kind(eren) en hun gezinsleven. Vragen over het gedrag en de gezondheid van hun kinderen bijvoorbeeld, maar ook vragen over hun eigen functioneren als ouder. Want als ouder sta je soms voor raadsels. Dat komt vooral omdat je zelf nu eenmaal deel uitmaakt van de (gezins)situatie. Iemand die met je meekijkt kan dan weer nieuwe inzichten - en nieuwe moed - geven.
Mijn persoonlijke ervaring is dat de 'onderlaag', het 'ziele-thema', de spirituele dimensie, in de reguliere hulpverlening vaak nauwelijks aan bod komt.
En juist die 'onderlaag' is mijn werkterrein.
Ik streef ernaar om ouders inzicht te geven in het hoe en waarom áchter situaties en problemen. Want pas als je weet wat er wezenlijk gebeurt, en wat je rol in het geheel is, kun je aan de slag om de boel te verbeteren.
Oudercoach
Ik voer de gesprekken samen met oudercoach Marianne Langemeijer. Zij is als geen ander in staat om mijn intuïtieve inzichten te vertalen in praktische ideeën waar je in het dagelijks leven ook écht iets aan hebt. Geen standaard pedagogische 'tips en trucs' dus, maar aanbevelingen op maat. Ik ben dan ook heel blij met onze samenwerking binnen deze gecombineerde sessies.
Daarnaast kan Marianne nazorg bieden als je de door mij 'opgediepte' thema's graag wil uitwerken. Iets weten over een oorzaak kan al heel helpend zijn, en soms ook afdoende, maar soms is het belangrijk om nog concreet te werken aan thema’s voordat deze daadwerkelijk kunnen veranderen binnen het gezin.
Marianne gebruikt daarbij verschillende werkvormen uit o.a. NLP communicatie en veranderings-modellen en individuele familieopstellingen” (meer informatie elders op deze website.)"
Hoe gaat zo’n sessie in zijn werk?
Wij verzoeken de ouders altijd om één of meerdere foto’s van hun kind(eren) mee te nemen. Deze foto’s zijn voor Robert een belangrijk hulpmiddel.
Aan het begin van de sessie zal hij zich, aan de hand van de foto('s), in stilte afstemmen op de kinderen. Je hoeft dus niet eerst "je hele verhaal op tafel te leggen". We gaan juist het gesprek aan over wat je kind beleeft en beweegt.
Wél is het wel belangrijk dat je een duidelijke vraag formuleert. Dit voorkomt dat Robert een grote stroom informatie op allerlei verschillende gebieden gaat "spuien". Een uur vol informatie vanuit het perspectief van je kind is op zichzelf natuurlijk best interessant, maar daar gaat het ons in deze sessies niet om. Bovendien zal daar een hoop informatie bijzitten die je zelf "deep down" eigenlijk ook wel wist. De bedoeling van dit spreekuur is juist om vraagstukken over de (gezins)situatie en de opvoeding te helpen oplossen.
Marianne zal daarom, na het overhandigen van de foto('s) aan Robert, vragen naar wat jullie als ouders willen weten, waar je tegenaan loopt in de opvoeding.
Ook zal zij tijdens de sessie navragen of de informatie die Robert doorgeeft wel begrijpelijk is en of er misschien nog in andere richtingen moet worden gezocht. Robert: "Marianne heeft het talent om zowel vanuit de beleving van het kind als vanuit die van de ouders tot praktische ideeëen en aanbevelingen te komen. Daarom kan ik mij in de sessie met een gerust hart helemaal verbinden met de leefwereld van het kind. Soms komt het zelfs voor dat ik zo'n sterke verbinding met een kind krijg dat Marianne, via mij, ook met je kind kan communiceren. Dat kan diepgaande (en soms ook confronterende!) inzichten opleveren die ouders verder kunnen helpen."
Een belangrijk uitgangspunt van onze werkwijze: wij kiezen er bewust voor om alléén met ouders/opvoeders te werken, dus zonder dat hun kinderen erbij zijn.
De reden waarom we alleen met de ouders werken is eigenlijk heel simpel: het is vervelend voor kinderen als volwassenen over hen praten terwijl ze zelf in de kamer zijn. Dat klopt gewoon niet. Zeker niet als het gesprek over problemen in de opvoeding gaat.
Daar komt nog bij dat de oorzaak van gedrags-, gezondheids- of gezinsproblemen vaak alléén bij het 'lastige' of 'zieke' kind wordt gezocht. Voor alle duidelijkheid: natúúrlijk moet je medisch advies inwinnen als je kind niet gezond is. Robert: “Als ik voel dat het belangrijk is om met je kind naar een dokter of specifieke therapeut te gaan, zal ik je zeker doorverwijzen. Maar in mijn ervaring houden kinderen met 'lastig' gedrag of met 'kwaaltjes' hun omgeving vaak een spiegel voor. Met andere woorden: als een kind 'probleemgedrag' vertoont, of niet lekker in zijn vel zit, dan kán dat betekenen dat het échte probleem op een ander vlak ligt. Bijvoorbeeld: als ik zelf gestresst ben, dan zal mijn zoon zich negen van de tien keer 'lastig' gedragen. Als je dan gaat zoeken naar oplossingen om het kind weer 'normaal' te laten functioneren, doe je aan symptoombestrijding.”
Ieder gesprek is anders, omdat ook iedere vragensteller anders is. Robert: “Soms kan ik 'pats-boem' tot de kern doordringen, omdat ik heel duidelijk zie en voel waar het om gaat. Soms kom ik langs vreemde omwegen bij het eigenlijke thema uit. En soms kom ik met informatie die we al pratend eerst moeten uitpuzzelen voordat het kwartje valt. Dat gebeurt vooral als ik dingen zie en voel die voor kinderen heel belangrijk zijn, maar waar volwassenen soms onbewust aan voorbij gaan.”
Het liefste werken wij met beide ouders tegelijk. Twee weten vaak meer dan één, bijvoorbeeld als er informatie naar boven komt over iets wat al wat langer geleden gebeurd is. Bovendien hebben de beide ouders een andere rol in het geheel. Het is dus prettig als beide kanten kunnen worden aangesproken.
Ook heeft de ervaring ons geleerd dat het voor een ouder die alléén is gekomen vaak moeilijk is om ’s avonds aan de partner over te brengen wat er allemaal is besproken.
Maar voor alle duidelijkheid: als het niet mogelijk is om samen met de andere ouder te komen, dan ben je natuurlijk ook in je eentje hartelijk welkom. Of met een familielid of goede vriend(in)
Aanmeldingsformulier: Kinderfluisteraar